اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ١٥

إجتهاد -

مانند نرده و غيره وجود نداشته باشد ، إجار ناميده مىشود . طلبة الطلبه

موارد استعمال : كسى كه سوگند ياد نموده كه در روى زمين راه نرود ، با راه رفتن در اجار سوگند او شكسته مىشود .

طلبة الطلبه

اجارة -

اجارة -

رهانيدن ، به فرياد رسيدن ، پناه دادن ، كرايه دادن و مزد .

در فقه عقدى است كه به موجب آن مالك منفعت مال خود را در مقابل اخذ مبلغ معين ، به شخص ديگرى واگذار مىكند . شرح لمعه ؛ طلبة الطلبه

إجارة فضولى -

إجارة فضولى -

عقد اجاره‌اى است كه موجر درحالىكه وكيل يا ولى شرعى نيست ، مال غير را اجاره دهد . شرح لمعه

موارد استعمال : اجاره فضولى صحيح است ولى موفوف است به اجازه مالك .

شرح لمعه ، كتاب اجاره

إجارة مطلقة -

إجارة مطلقة -

اجاره‌اى است كه مورد اجاره چيز كلى و در ذمّهء باشد ، مثلا موجر بگويد كه يكى از خانه‌هاى خود را - با ذكر مشخصات - واگذار مىنمايم و مستأجر هم قبول كند . جواهر الكلام ، ج 27

موارد استعمال : قيد خيار شرط در اجارهء مطلقه جايز است . شرح لمعه

إجارة معيّنة -

إجارة معيّنة -

اجاره‌اى است كه مورد اجارهء مال ، مشخص و تعيين شده باشد ، مثلا موجر بگويد اين خانه را واگذار مىكنم و مستأجر هم قبول نمايد .

موارد استعمال : قيد خيار شرط در اجارهء معينه و مطلقه بنابر قول فقهاى شيعه جايز است . شرح لمعه ، كتاب اجاره

إجازة -

إجازة -

جايز و روا گردانيدن و رخصت دادن .

در فقه ، اظهار رضايت شخصى كه قانون ، رضاى او را شرط تأثير عقدى يا ايقاعى دانسته است كه از ديگرى صادر شده است ، به شرط اين‌كه بعد از صدور عقد يا ايقاع مذكور صادر شود ، اگر پيش از آن صادر شود آن را اذن نامند . ترمينولوژى حقوق

موارد استعمال : معامله بدون اذن مالك ، موقوف به اجازهء آن مىباشد .

شرح لمعه ، كتاب متاجر

اجازة مالك -

اجازة مالك -

يعنى معامله‌اى بدون اذن مالك انجام يابد و مالك پس از وقوع معامله ، آن را امضا كند . شرح لمعه

موارد استعمال : معامله‌اى كه بدون اذن مالك انجام يافته است بنابر اشهر قولين صحيح است و موقوف به اجازه مالك است . شرح لمعه ، كتاب متاجر

اجافة -

اجافة -

( به جوف و داخل وارد شدن ) گفته مىشود « طعنه برمحه فاجافه » با نيزه بر او زد و بر داخل او وارد شد . طلبة الطلبه

موارد استعمال : ديهء جائفة ( جراحتى كه به داخل برسد ، ) ثلث ديهء كامل مىباشد . شرح لمعه ، كتاب ديات

إجتهاد -

إجتهاد -

در كار كوشيدن ، سعى و جهد نمودن .

درجهء اجتهاد : مقام علمى كه صاحب آن مىتواند احكام و دستورات دين را از