احكام اموات ( فارسى ) — الصفحة ٩٩
نبش قبر
دوّم - آنكه كفن يا چيز ديگرى كه با ميت دفن شده غصبى باشد و صاحب آن راضى نشود كه در قبر بماند و همچنين است اگر چيزى از مال خود ميت كه بورثهء او رسيده با او دفن شده باشد و ورثه راضى نشوند كه آنچيز در قبر بماند ، ولى اگر وصيت كرده باشد كه دعا يا قرآن يا انگشترى را با او دفن كنند ، براى بيرون آوردن اينها نمىتوانند قبر را بشكافند مگر آنكه زيادتر بر ثلث باشد و ورثه امضاء نكرده باشند .
سوم - آنكه ميت بىغسل يا بىكفن دفن شده باشد يا بفهمند غسلش باطل بوده ، يا به غير دستور شرع كفن شده ، يا در قبر او را رو به قبله نگذاشته‌اند ولى اگر نبش در اين صورت باعث هتك ميّت و اذيّت مردم شود جايز نيست .
چهارم - آنكه براى ثابت شدن حقى بخواهند بدن ميت را به بينند .
پنجم - آنكه ميت را در جائى كه بىاحترامى به اوست مثل قبرستان كفار يا جائى كه كثافت و خاكروبه ميريزند دفن كرده باشند .
ششم - آنكه براى يك مطلب شرعى كه اهميت آن از شكافتن قبر بيشتر است ، قبر را بشكافند مثلا بخواهند بچهء زنده را از شكم زن حامله‌اى كه دفنش كرده‌اند بيرون آورند .
هفتم - آنكه بترسند درنده‌اى بدن ميّت را پاره كند ، يا سيل او را ببرد ، يا دشمن بيرون آورد و هرگاه قسمتى از بدن ميت با او دفن نشده باشد احتياط لازم آنست كه آن قسمت از بدن را طورى در قبر بگذارند كه بدن ميت ديده نشود .
س - شخصى ميت را غسل داد و حنوط را فراموش كرد بعد از دو روز يادش آمد كه ميّت را بدون حنوط دفن كرده‌اند در اين صورت جائز است جهت حنوط نبش قبر كنند يا نه ؟