احكام اموات ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

احكام غسل ميّت

او نسبت دارند و محرمند ، يا بواسطهء شير خوردن با او محرم شده‌اند ، مىتوانند با رعايت ستر عورت او را غسل دهند .

( م 568 ) اگر ميت و كسى كه او را غسل ميدهد هر دو مرد يا هر دو زن باشند ، بهتر آنست كه غير از عورت ، جاهاى ديگر ميت برهنه باشد .

( م 569 ) نگاه كردن به عورت ميّت حرام است ، و كسى كه او را غسل ميدهد اگر نگاه كند معصيت كرده ، ولى غسل باطل نمىشود .

( م 570 ) اگر جائى از بدن ميت نجس باشد ، بايد پيش از آنكه آنجا را غسل بدهند آب بكشند . و احتياط مستحب آنست كه تمام بدن ميّت ، پيش از شروع به غسل پاك باشد .

( م 218 ) تخته يا سنگى كه روى آن ، ميّت را غسل ميدهند و پارچه‌اى كه با آن عورت ميّت را مىپوشانند و دست كسى كه او را غسل مىدهد ، بعد از تمام شدن غسل پاك مىشود .

( م 571 ) غسل ميت مثل غسل جنابت است و احتياط واجب آنست كه تا غسل ترتيبى ممكن است ، ميت را غسل ارتماسى ندهند و در غسل ترتيبى هم فروبردن هر يك از سه قسمت بدن ميّت در آب كثير بىاشكال است .

( م 572 ) كسى را كه در حال حيض يا در حال جنابت مرده ، لازم نيست غسل حيض يا غسل جنابت بدهند ، بلكه همان غسل ميت براى او كافيست .

( م 573 ) مزد گرفتن براى غسل دادن ميت حرام است و اگر كسى براى گرفتن مزد ، ميت را غسل دهد ، آن غسل باطل است ولى مزد گرفتن براى كارهاى مقدماتى غسل حرام نيست .

( م 574 ) اگر آب پيدا نشود ، يا استعمال آن مانعى داشته باشد ،