انديشه هاى ناب ( سيره و فضائل حضرت زهرا ( س ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٥

30 - در حادثهء غصبِ خلافتِ حضرت على ( ع ) و تهاجم‌ها و اهانت‌هاى دشمنان اهل‌بيت ( ع ) به حضرت فاطمهءزهرا ( س ) ، حكمت و دليل اينكه اميرالمؤمنين ( ع ) سكوت نمودند ، ولى حضرت زهرا ( س ) به صحنه آمدند ، چه بود ؟

وظيفهء شرعى و تكليف دينى در اين زمينه بر عهده داشتند ، با كمال جديت انجام دادند ، چنان كه حضرت زهرا ( س ) نيز به اين مطلب شهادت داده‌اند « 1 » و در

اين راه ، چنان كه خود آن بزرگوار به حضرت زهرا ( س ) فرمودند ، هيچ كوتاهى و قصورى از ايشان سر نزده است ؛ « 2 » چنان كه ائمّهء طاهرين ( ع ) نيز بر اين مطلب شهادت داده‌اند ؛ از جمله در زيارت اميرالمؤمنين ( ع ) در روز عيد غدير - كه از عالىترين زيارات بوده و مشتمل بر بسيارى از معارف‌عاليهء قرآن و عترت و در حقيقت ، منشور عقايد شيعه مىباشد و تمامى فقرات آن به آيات كتاب الهى مستند گرديده است - امام هادى ( ع ) مىفرمايند :

« وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مَا اتَّقَيْتَ ضَارِعاً ، وَ لَا أَمْسَكْتَ عَنْ حَقِّكَ جَازِعاً ،

( 1 ) . « وَ قَالَتْ فَاطِمَةُ : مَا صَنَعَ أَبُو الْحَسَنِ إِلَّا مَا كَانَ ينْبَغِى لَهُ - ابوالحسن ( ع ) كارى غير از آنچه سزاوار و مناسب او بود ، انجام نداد . » [ الإمامةو السياسة ، ج 1 ، ص 30 ؛ بحارالأنوار ، ج 28 ، ص 351 ؛ شرح نهج‌البلاغة ، ج 6 ، ص 13 ] . ( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 43 ، ص 198 ؛ الإحتجاج علي أهل اللّجاج ، ج 1 ، ص 108 : « . . . يا ابْنَةَ الصَّفْوَةِ وَ بَقِيةَ النُّبُوَّةِ فَمَا وَنَيتُ عَنْ دِينِى وَ لَا أَخْطَأْتُ مَقْدُورِى - . . . اى دختر برگزيدهء عالميان ! و يادگار بهترين پيمبران ، بدان كه من هرگز در دينم سستى نكرده و از حدّ توانم خارج نشده‌ام ( بلكه آنچه در توانم بود ، به كار بستم ) . »