بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩١

بخش شانزدهم راجع به مناظرات و نيك رفتارى امام حسن مجتبى ع

اين بوده كه مرا نزد قريش بخيل معرفى كنى ؟ بقدرى صبر كردى كه هر چه نزد ما بود تمام شد .

آنگاه متوجه غلام خود شد و گفت : به قدر همهء آنچه كه بعموم مردم داديم به امام حسن بده ! يا ابا محمّد بدان كه من پسر هند ميباشم .

امام حسن فرمود : من احتياجى به عطاى تو ندارم . من هم پسر فاطمه دختر پيغمبر خدا ميباشم .

در كتاب كامل مبرد مينگارد : مروان بن حكم ( بفتح حاء و كاف ) گفت :

من خواهان استر امام حسن ميباشم .

ابن ابى عتيق به او گفت : اگر من آن استر را به تو برسانم تعداد سى حاجت برايم روا ميكنى ؟ گفت : آرى . گفت : هنگامى كه گروه قريش اجتماع و انجمن كردند من كرامتهاى قريش را شرح مىدهم ، ولى از نقل كرامتهاى امام حسن خوددارى مينمايم . آنگاه تو مرا ملامت و سرزنش كن ! هنگامى كه آن گروه اجتماع نمودند ابن ابو عتيق شروع نمود بنقل كرامتهاى قريش ، ولى از امام حسن چيزى نگفت .

مروان به وى اعتراض كرد و گفت : پس چرا از كرامتهاى امام حسن نگفتى در صورتى كه كرامتهاى وى را احدى ندارد ! ؟

گفت : ما فعلا كرامت اشراف را شرح داديم . اگر كرامت انبياء را شرح ميداديم امام حسن را بر همه مقدم ميداشتيم .

موقعى كه امام خارج شد كه سوار شود ابن ابو عتيق بدنبال آن حضرت آمد امام حسن در حالى كه لبخند ميزد به وى فرمود : حاجتى دارى ؟ گفت : آرى ، دوست دارم سوار اين استر شوم . امام عليه السّلام فورا پياده شد و استر را به او بخشيد و فرمود : حقا كه هر گاه با شخص كريم خدعه كنى او خواهد پذيرفت .

نيز مبرد و ابن عائشه روايت كرده‌اند كه مردى از اهل شام با امام حسن كه سوار بود مصادف شد ، آن شخص شروع به لعن امام حسن نمود . ولى آن