بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٩

بخش سيزدهم در بارهء اخلاق و رفتار حضرت حسنين ع

فرمودند : ما گمان نميكنيم : خدا در چيزى كه آن را لعنت كرده است شفا قرار داده باشد . گفتم چرا ؟

فرمودند : زيرا هنگامى كه امت نوح خداى توانا را بخشم در آوردند آسمان بشدت باران ريخت ، موقعى كه به زمين وحى كرد ( تا آب از خود خارج نمايد ) بعضى از چشمه‌هاى زمين نافرمانى نمودند و خداى قهار پس از اينكه آنها را لعنت كرد شور و تلخشان هم نمود .

بنا بروايت حمدان حسنين فرمودند : اى ابو سعيد ! آيا تو داخل آبى ميشوى كه روزى سه مرتبه منكر ولايت و دوستى ما اهل بيت مىشود . زيرا خداى حكيم ولايت ما خاندان را به هر آبى كه عرضه كرد و او پذيرفت شيرين و خوشگوار شد و آن آبى كه منكر ولايت ما گرديد خداى توانا آن را تلخ و شور قرار داد .

4 - نيز در همان كتاب از حضرت امام جعفر صادق روايت مىكند كه فرمود :

مردى بحضور حضرت حسنين كه در صفا نشسته بودند آمد و از ايشان چيزى خواست ، آنان فرمودند : صدقه جز براى سه طايفه حلال نيست :

1 - قرض سنگين . 2 - ورشكست شدن شديد . 3 - فقرى كه انسان را مضطر و ناچار نمايد . آيا تو دچار يكى از اين سه موضوع شده‌اى ؟

گفت : آرى .

حسنين عليهما السّلام وى را عطا و راضى نمودند .

آن مرد قبل از اين جريان از عبد اللَّه بن عمر و عبد الرحمن بن ابو بكر اين تقاضا را كرده بود و ايشان هم به وى عطائى كرده بودند ، ولى از او پرسشى نكرده بودند . وى بجانب ايشان باز گشت . و گفت :

چرا آنچه كه حسنين از من پرسيدند شما نپرسيديد ؟

آنگاه آنچه كه حسنين پرسيده بودند براى آنان شرح داد . ايشان در جوابش گفتند : حسنين علم را يك نوع مخصوصى تغذى كرده‌اند .

5 - نيز در كتاب : كافى از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه