بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٥

بخش دوازدهم در بارهء فضائل و مناقب و امامت حضرت حسنين ع

روايت مىكند كه پيامبر معظم اسلام فرمود :

فرزند براى انسان نظير گل مىباشد . حسنين دو نوگل دنيوى من ميباشند . و . . .

شريف رضى ميگويد : فرزند را بدين لحاظ به ريحان تشبيه نموده‌اند كه وى را ميبويند و به خود مىچسبانند آن طور كه گياه ريحان را ميبويند .

اصل كلمهء ريحان از آن چيزى گرفته شده كه آن را ميبويند و غم و اندوه را بوسيلهء آن بر طرف مينمايند .

عبد اللَّه بن عمر ميگويد : ما گروهى بوديم كه در حضور پيغمبر اعظم اسلام نشسته بوديم . حضرت حسنين كه كودك بودند از آنجا عبور كردند . رسول خدا فرمود : اين دو فرزند مرا بياوريد تا همانطور كه حضرت ابراهيم براى اسماعيل و اسحاق تعويذ و دعا خواند من هم براى ايشان بخوانم . آنگاه اين دعا را براى ايشان خواند :

اعيذ كما بكلمات اللَّه التامة ، من كل عين لامة و من كل شيطان و هامة .

ابن ماجه از ابن عباس روايت مىكند كه پيغمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله همان دعائى را براى حسنين ميخواند كه ذكر شد . در اكثر تفسيرها مينويسند :

پيامبر اعظم غالبا سورهء : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ و سورهء قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ را براى سلامتى حسنين ميخواند . بدين لحاظ است كه اين دو سوره به معوّذتين ناميده شدند . و . . .

چون پيغمبر خدا مكرر اين دو سوره را براى سلامتى حسنين ميخواند لذا ابن مسعود و ديگران ميگفتند : اين دو سوره تعويذ حسنين ميباشند ، جزء قرآن نيستند .

ابو رافع ميگويد : هنگامى كه امام حسن متولد شد رسول خدا به گوش وى اذان گفت . موقعى كه امام حسين متولد شد نيز همين عمل را انجام داد .

ابن غسان روايت مىكند كه پيغمبر خدا براى حسنين هر كدام يك گوسفند