بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

فضهء خادمه

هنگامى كه رسول خدا از مسافرت بازگشت و چشم مباركش به آن كساء افتاد آثار غضب در صورت مقدسش مشاهده شد و نزد منبر نشست ، فاطمهء زهراء گردنبند و دو گوشوار و النگو و پرده را بحضور پدر بزرگوارش فرستاد و پيغام داد كه اينها را در راه خدا مصرف كن ! موقعى كه آنها را برسول خدا تقديم كردند سه مرتبه فرمود : پدرش بفداى او باد كه كار خوبى كرده ، محمّد و آل محمّد را با دنيا چه كار ! زيرا ايشان براى آخرت آفريده شده‌اند و دنيا از براى ايشان خلق شده است .

در روايت احمد ميگويد : پيغمبر فرمود : اينان اهل بيت منند و من دوست ندارم چيزهاى طيب و طاهر خود را در دنيا داشته باشند .

فضهء خادمه

فضهء خادمه

: ابو القاسم قشيرى در كتاب خود از شخصى نقل مىكند كه گفت :

من در صحرا از كاروان دور افتادم و با زنى مصادف شدم ، به وى گفتم : كيستى ؟

گفت : و قل سلام فسوف تعلمون وقتى به او سلام كردم و گفتم : اينجا چه كار ميكنى ؟

گفت : مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فلا مضل له ، گفتم : از جن يا انس ميباشى ؟ گفت : يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ ، گفتم : از كجا ميائى ؟ گفت : يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ، گفتم بكجا ميروى ؟ گفت : وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ ، گفتم : چند وقت است كه از قافله دور افتادى ؟

گفت : وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ . . . فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ، گفتم : آيا به غذا اشتها دارى ؟

گفت : وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ ، من به وى غذا دادم ، گفتم : آهسته برو ، تعجيل منماى ! گفت : لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها ، گفتم : بيا تا تو را در عقب خويش سوار كنم ، گفت : لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا ، وقتى من پياده شدم و او را سوار كردم ، گفت : سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا .

موقعى كه بغافله رسيديم به وى گفتم : تو كسى را در اين قافله دارى ؟ گفت :

يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ . . . وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ . . . ، يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ . . . ، يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّهُ .