حمايت از حيوانات در اسلام ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣

وصيت كردن به خوشرفتارى با شتر و برآورده ساختن نيازهاى آن

122 - عبداللَّه بن سعيد گفت : به امام صادق عليه السلام گفتم : آيا شخصيكه مُحرم مىباشد مىتواند دُمَل شتر را معالجه نمايد ؟

حضرت فرمود : بر او لازم است كه حشرات را ( از محل دُمَل ) دور سازد .

و نبايد محل ( دُمَل ) را خونين كند « 1 » .

وصيت كردن به خوشرفتارى با شتر و برآورده ساختن نيازهاى آن

وصيت كردن به خوشرفتارى با شتر و برآورده ساختن نيازهاى آن

123 - امام سجاد عليه السلام در وصيت خود سفارش نمود تا با شتر ايشان خوشرفتارى گردد .

و اين امور رعايت شود :

1 ) نيكى نمودن به آن شتر .

2 ) دادن علوفه و آذوقه به آن شتر .

3 ) به زحمت نينداختن آن شتر .

4 ) به مسافرت نبردن آن شتر .

5 ) نگهدارى آن شتر در چراگاه و علفزار .

و آن حضرت بيست مرتبه با اين شتر به سفر حج مشرّف شد اما يك بار هم با چوب بر بدن آن نزد « 2 » .

( 1 ) - عن عبد اللَّه بن سعيد قال : سأل أبو عبد الرحمن أبا عبد اللَّه عليه السلام عن المحرم يعالج دبر الجمل ؟ قال : فقال عليه السلام : يلقي عنه الدوابّ . و لا يدميه ( الكافي ج 4 ص 367 ) . الدبرة : قرحة الدابّة . يقال : جمل أدبر . لما في ظهره قروح ( نقلًا عن هامش الكافي ) . ( 2 ) - ( أوصى الإمام السجّاد عليه السلام - قبل ارتحاله إلى الرفيق الأعلى - بهذه الامور في أمر ناقته ) : أن يحسن إليها . و يقدّم لها العلف . و لا تحمل بعده على الكدّ و السفر . و تكون في الحظيرة . و قد كان عليه السلام حجّ عليها - عشرين حجّة - ما قرعها بخشبة ( إثبات الوصيّة للمسعودي رحمه الله ص 174 ) .