بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — الصفحة ٧
باب - 1 اندرزهاى خداى عز و جل در قرآن مجيد
نشانه‌ايست براى كسى كه از عذاب آخرت ترسيده اين روزيست كه براى آن مردم گرد آيند و اين روزيست كه ديده شود - آيه 106 .
واپس نمياندازيم مگر براى مدت معينى - آيه 107 .
روزى بيايد كه هيچ نفسى سخن نميگويد مگر باجازه‌ى خدا پس بعضى از مردم بدبخت و برخى خوشبخت باشند - آيه 108 .
سپس آنان كه بدبخت شدند پس در آتشند مر ايشان را فرياد سخت و ناله است - آيه 109 .
در آتش جاويدانند تا زمانى كه زمين و آسمانها بجاست مگر آنچه كه خواست پروردگار تو است ، همانا پروردگارت انجام دهنده است آنچه را كه بخواهد - آيه 110 .
امّا آنان كه خوشبختند پس در بهشت جاويدانند تا زمانى كه آسمانها و زمين بجاست مگر آنچه را كه پروردگارت خواسته بخششى غير مقطوع است - آيه 111 .
تا گفته‌ى خداى تعالى كه مىفرمايد : و همانا همه را بايشان تمام خواهد داد پروردگارت پاداش كردارشان را ، همانا خدا آگاهست بكردارى كه انجام مىدهند - آيه 114 .
پا برجا باش در مأموريت خود و كسى كه با تو برگشت و بايد سركشى نكنى كه همانا خدا بيناست به آنچه كه انجام ميدهيد - آيه 115 .
سوره رعد - بگو كيست خداى آسمانها و زمين ؟ بگو خداست ، بگو اختيار كرديد غير او دوستانى كه مالك نفع و ضررى نيستند ، بگو آيا بينا و نابينا يكسانند يا نه تاريك و روشنى يكسانند ؟ يا قرار داده‌اند براى خدا انبازانى كه آفريدند مانند آفريدن خدا ، سپس شباهت رساند بر ايشان آفريدگان ، بگو خدا آفريننده هر چيز و او يكتا و مسلط است - آيه 18 .
فرو فرستاد از آسمان آب را پس روان‌شد رودخانه‌ها از آن آب باندازه‌ى