بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣

باب - 3 وصيت‌هاى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم با امير المؤمنين عليه السلام

مكن و گرامى مدار .

اى على سزاوار است كه در مؤمن هشت خصلت باشد : سنگينى در برابر سختىها و فتنه‌ها ، بردبارى در بلا ، سپاسگزارى در آسايش ، قناعت كردن به آنچه خداى عز و جل روزى فرموده ، بر دشمنان ستم نكند ، عدالت كردن بر دوستان ، تنش از خودش در آزار ولى مردم از او در آسايش باشند .

اى على چهار نفر است كه دعايشان رد نميشود : رهبر دادگر ، دعاى پدر براى فرزندش . دعا كردن مرد براى برادر دينش پشت سر او دعاى ستمديده .

خداى عز و جل ميفرمايد سوگند بعزت و بزرگيم همانا ترا يارى مىكنم گر چه پس از مدتى باشد .

اى على هشت نفرند اگر توهين شدند جز خودشان كسى را نكوهش نكنند كسى بدون دعوت سر سفره‌اى برود ، كسى كه به صاحب خانه فرمان بدهد ، تا كسى كه توقع نيكى از دشمن داشته باشد ، و كسى كه از مردمان پست توقع خوبى دارد ، كسى كه در سخن سرى بين دو نفر خودش را وارد كند و آنها او را وارد نكنند ، كسى كه پادشاه را سبك شمارد ، كسى كه در مجلسى كه در خور او نيست بنشيند ، كسى كه حرفش را گوش نميدهند حرف بزند .

اى على خدا بهشت را حرام كرد . بر آنان كه خيلى فحش ميدهند و باكى ندارند از هر چه بگويند يا در باره‌شان گفته شود .

اى على خوشا به حال كسى كه عمرش طولانى شود و كردارش نيك گردد .

اى على شوخى مكن كه آبرويت را ميبرد ، دروغ مگو كه نور چهره‌ات را مىزدايد ، و از دو خصلت پرهيز كن بىقرارى و سستى پس همانا تو اگر بىقرارى كنى نمىتوانى بر حق بردبار باشى و اگر سستى كنى حقى را ادا نمىكنى .

اى على براى هر گناهى توبه‌ايست مگر خوى بد زيرا كه صاحبش از هر گناهى كه بيرون آيد در گناه ديگرى وارد مىشود .