بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — الصفحة ٥
باب - 1 اندرزهاى خداى عز و جل در قرآن مجيد
سرتان و از زير پايتان يا بهم اندازدتان گروه‌هائى غير هم آهنگ و ببرخى از شما بچشاند آسيب برخى را : بنگر چگونه ميگردانيم آيات را ، باشد كه ايشان بفهمند - آيه 66 .
و خداى سبحان فرموده : و پروردگارت بىنياز و صاحب رحمت است اگر بخواهد ميبرد و جانشين ميگرداند بعد از شما آنچه را كه بخواهد همانطور كه شما را بوجود آورد و از فرزندان جمعى ديگر - آيه 134 .
همانا آنچه را كه وعده داده شده‌ايد آينده است و نيستيد شما عاجزكنندگان - آيه 135 .
بگو اى قوم كار كنيد باندازه‌ى قدرت‌تان همانا من عمل‌كننده‌ام پس به زودى ميدانيد كسى كه مر او را مىباشد سرانجام آن سراى ، همانا ستمگران رستگار نمى - شوند - آيه 136 .
سوره اعراف - و چه بسا از قريه‌اى كه اهلش را نابود كرديم پس عذاب ما به آن قريه آمد شب هنگام يا نيم روز ، بودند خفتگان پس نبود در خواستشان وقتى كه ايشان را عذاب آمد مگر اينكه گفتند ما ستمگرانيم .
سوره توبه - و بگو انجام دهيد به زودى خدا و رسول و مؤمنان كردار شما را مىبينند و به زودى برگرديد بسوى خداى داناى نهان و آشكار ، سپس آگاه كند شما را به آنچه كه شما انجام ميدهيد - آيه 160 .
سوره يونس - و براستى نابود كرديم مردمان را پيش از شما چون ستم كردند و آمد ايشان را فرستادگان خدا با معجزات و نبودند كه ايمان بياورند چنين كيفر دهيم گروه گناهكار را بعد قرار داديم شما را جانشينان در زمين از بعد ايشان تا به بينيم چگونه عمل ميكنيد - آيه 15 .
و خدا ميخواند بسوى سراى خود كه بهشت است و راهنمائى مىكند هر كس را كه بخواهد بسوى راه راست تا ميرسد بگفتارش كه مىفرمايد : و يا مىنمائيم بر تو برخى از آنچه ( عذاب ) را كه وعده ميدهيم ايشان را يا ترا مىميرانيم ( پيش از