بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠
باب - 2 اندرزهاى خداى عز و جل در ديگر كتابهاى آسمانى و نيز در حديث قدسى و در پندهاى جبرئيل
بر كسى كه بالاتر از تو است زيرا كه حسد كردار نيك را مىخورد آن چنان كه آتش هيزم را مىخورد .
اى موسى همانا دو فرزند آدم فروتنى كردند در باره‌ى درجه‌اى كه به آن برسند از احسان و رحمت من پس نزديك آوردند قربانى را و من نميپذيرم مگر از پرهيزكاران كار آنها همان بود كه دانستى چطور مىشود بعد از برادر و مشاور چگونه اطمينان برفيق پيدا مىكنى .
اى موسى خودپسندى را واگذار مباهات را بهل ، به ياد آور كه جايت در گور است اين يادآورى جلوگيرى از خود خواهى تو كند .
اى موسى بسوى توبه بشتاب گناه را دنبال انداز در نماز انديشه كن جز من اميدوار مشو مرا سپر سختىها بگير و حصار كارهاى سخت قرار ده .
اى موسى چطور كوچكى ميكنند براى من بندگانى كه احسان مرا به آنان نشناسانده‌اى و چطور احسان مرا به آنان مىشناسانى كه خلق در آن نگاه نميكنند و چطور نگاه كنند كه ايمان به آن نياوردند و چطور ايمان مىآورند كه اميد ثوابى ندارند و چطور اميدوار ثواب باشند كه اكتفا به دنيا كرده و آن را جايگاه گرفته‌اند و ميل به دنيا كرده‌اند مانند ميل ستمگران .
اى موسى پا فشارى در نيكى كن اهلش را زيرا كه نيكى مانند اسمش باشد واگذار بدى را براى فريفتگانش .
اى موسى زبانت را پشت دلت قرار ده كه سالم بمانى و در شب و روز بسيار مرا ياد كن و غنيمت شمار ، پيروى گناهان مكن كه پشيمان شوى زيرا كه وعده‌گاه گناهان آتش است .
اى موسى با آنان كه گناه را ترك نمودند خوش سخن باش ، هم‌نشين آنان باش ، آنان را برادران نهانى خود بگير ، با آنان كوشش كن كه با تو كوشش كنند .
اى موسى بناچار مرگ ترا ملاقات خواهد كرد پس زاد و توشه بر گير