بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩١
باب - 12 نامه‌ى امير المؤمنين عليه السلام بشريح قاضى
ميزنند خداى جل اسمه را بعد از آنكه درنگ ميكنند مدتهاى طولانى كه قرار ده ما را در آسايش پس جواب ميدهد ايشان را كه خاموش باشيد و سخن مگوئيد اى كميل در اين هنگام نااميد ميشوند از آزاد شدن و افسوس سخت مىشود و يقين بنابودى و درنگ كردن پيدا ميكنند پاداش كردارشان عذاب است .
اى كميل بگو ستايش خدائى را كه ما را از مردم ستمگر نجات داد .
اى كميل من خدا را ستايش ميكنم بواسطه‌ى توفيقى كه به من و مؤمنين در تمام حالها بخشيد ، اى كميل همانا بهره‌ى من را نسبت به از بهره من بدنياى جداشونده پشت‌كننده بفهم و بهره ميبرى بآخرت استوار ثابت ، اى كميل همه به طرف آخرت ميروند و هر كسى كه ميل كند در دنيا بسوى آخرت ثواب خداى عز و جل و درجات بلند از بهشتى كه ارث نميبرد او را مگر پرهيزكار براى اوست .
باب - 12 نامه‌ى امير المؤمنين عليه السلام بشريح قاضى
باب - 12 نامه‌ى امير المؤمنين عليه السلام بشريح قاضى
از عاصم بن بهدله روايت شده كه شريح قاضى به من گفت : خانه‌اى بهشتاد دينار خريدم و سندى براى آن نوشتم چند گواه عادل گرفتم اين خبر به حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام رسيد ، سپس غلامش قنبر را بسوى من فرستاد من بمحضر حضرت شرفياب شدم چون بر او وارد شدم فرمود اى شريح خانه‌اى خريده‌اى و سندى نوشته‌اى و چند گواه عادل گرفته‌اى و مالى را وزن كرده‌اى . شريح گفت : عرضكردم بلى فرمود اى شريح از خدا بترس زيرا به زودى مىآيد ترا كسى كه به سندت ننگرد و از گواهانت نپرسد تا اينكه ترا از خانه‌ات بيرون آورد و تسليم گورستانت نمايد ، بنگر مبادا اينكه خانه را از غير صاحب خانه خريده باشى و پولش را مبادا از حرام پرداخته باشى