بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧
باب - 7 آنچه كه از سخنان پراكنده‌ى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم گرد آمده و تمام سخنان او
و بدرجات ميرسند از طرف پروردگارشان باندازه‌ى خردهايشان .
145 - و فرمود : خداوند عقل را بخش كرده بسه جزء پس هر كس سه جزء را دارا بود عقلش كامل است و هر كس در او نباشد پس عقلى براى او نيست ، سه جزء از اين قرار است : معرفت نيك به خدا ، طاعت نيك ، بردبارى بر فرمان خدا .
146 - مردى از نصرانيان نجران بمدينه آمد او را بيان و سنگينى و هيبتى بود گفته شد : اى رسول خدا اين نصرانى چقدر خردمند است حضرت گوينده را منع از اين سخن كرد و فرمود : خاموش باش خردمند كسى است كه خدا را يكتا بداند و او را اطاعت كند .
147 - فرمود : علم دوست مؤمن است ، حلم وزيرش ، خرد راهنمايش ، كردار صاحب اختيارش ، صبر فرمانده سپاهش ، مدارا پدرش ، نيكى كردن برادرش ، نسبش آدم ، حسبش پرهيزكارى ، مروتش اصلاح كردن حال .
148 - كسى كه دستى بسويش دراز شود بر او است كه از حق جبران شود اگر انجام داد ستايش كرده و گر نه كفران نعمت نموده .
149 - مصافحه كنيد كه كينه را ميبرد .
150 - مؤمن سرشتش با هر خصلتى هست مگر دروغ و خيانت .
151 - همانا قسمتى از شعر حكمت و قسمتى سحر است .
152 - به ابا ذر مىفرمود : كدام دستگيره‌ى ايمان محكم‌تر است ؟ عرضكرد خدا و رسولش داناترند فرمود : دوستى و دشمنى براى رضاى خدا .
153 - فرمود : از خوشبختى پسر آدم است طلب خير كردنش از خدا و خوشنودشدنش به آنچه كه خدا حكم فرموده و از بدبختى پسر آدم است طلب خير نكردن از خدا و خشمگين شدن به قضاى خدا .
154 - فرمود : پشيمانى توبه است .
155 - فرمود : به قرآن ايمان نياورده كسى كه حرامش را حلال داند .