پدران و مادران رحمت شده و پدران و مادران نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

والدينى كه - بدون عذر موجّه - فرزند خود را از ارث محروم مىسازند « 1 »

و هنگامى كه تو از مرگ پدرم باخبر شدى . براى اينكه مال و دارائى پدرم را تصاحب نمائى . و حقّ مرا ندهى . نسبت مادرى خود با مرا انكار نمودى و مرا از خود راندى تا خود به تنهائى آن اموال را تصاحب نمائى .

و اينك من بخاطر تنگدستى به آن اموال نياز دارم .

در اين هنگام عمر گفت : اين امر يك قضيهء پيچيده‌اى است كه فقط پيامبر يا وصى پيامبر توان حلّ آن را دارند .

در اين حين عمر به آن گروه گفت : برخيزيد تا - با هم - به نزد أبي الحسن علي بن أبيطالب برويم .

فقال عليه السلام « 1 » لها : لا تطيلي الكلام .

أنا ابن عمّ البدر التمام . و أنا مصباح الظلام . و إنّ جبرائيل أخبرني بقصّتك .

فقالت : - يا مولاي - احضر قابلة .

تنظرني أنا بكرٌ . عاتق . أم لا ؟

فأحضروا قابلة أهل الكوفة .

فلمّا دخلت بها . أعطتها سواراً كان في عضدها .

و قالت لها : اشهدي بأنّي بكر .

فلمّا خرجت - من عندها - قالت له : - يا مولاي - إنّها بكر .

فقال عليه السلام : كذبت العجوز .

- يا قنبر - فتّش العجوز . و خُذ منها السوار .

قال قنبر : فأخرجته من كتفها . ف عند ذلك ضجّ الخلائق .

( 1 ) - في البحار : قال .