پدران و مادران رحمت شده و پدران و مادران نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢

والدينى كه - بدون عذر موجّه - فرزند خود را از ارث محروم مىسازند « 1 »

پدرم حارث نام داشت و در سالى كه در آن قحطى واقع شده بود به دنيا آمدم .

و تو مرا از شير گوسفندى تغذيه مىنمودى تا زنده بمانم .

و پس از آنكه بزرگ شدم . پدرم به همراه گروهى براى تجارت به مسافرت رفت .

و من در نزد تو ماندم .

پس از آنكه آن گروه از مسافرت برگشتند . پدرم با آنها نبود .

و هنگامى كه در بارهء پدرم از آنها سؤال كردم . آنها گفتند : پدرت در اين مسافرت فوت نمود .

فقال له الإمام : و ما لك - يا غلام - ؟

فقال : - يا مولاي - امّي جحدتني حقّي .

و أنكرتني ( و زعمت ) « 1 » . أنّي لم أكن ولدها .

فقال الإمام عليه السلام : أين قنبر ؟

فأجابه : لبّيك - يا مولاي - .

فقال عليه السلام له : إمض . و أحضر الإمرأة إلى مسجد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله .

فمضى قنبر .

و أحضرها بين يدي الإمام عليه السلام .

فقال عليه السلام لها : - ويلك - لِمَ جحدت ولدك ؟

فقالت : - يا أمير المؤمنين - أنا بكر .

ليس لي ولد . و لم يمسسني بشر .

( 1 ) - ما بين القوسين لم يذكر في البحار .