بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

باب دوم در اينكه مؤمن بنور خدا مينگرد بهر چيز و در اينكه خدايش از نور خود آفريده

پدرش نور و مادرش رحمت است ، استعاره است و مقصود شدت ارتباط او است با نوار و رحمتهاى خدا تا آنجا كه گويد پدر و مادرش نور و رحمتند يا نور كنايه از سرشت است و رحمت از روح يا به عكس .

2 - بصائر ( ص 80 ) بسندش از معاوية بن عمار كه به امام ششم عليه السّلام گفتم قربانت اين حديث كه از شما شنيدم چه معنا دارد ؟ فرمود : چه باشد ؟ گفتم : مؤمن بنور خدا نگرد . فرمود : اى معاويه راستش خدا مؤمن را از نور خود آفريده و برحمتش رنگين كرده ( تا آخر روايت شماره 1 ) .

در فضائل الشيعه صدوق ( 150 ) بسندش مانندش آمده .

3 - بصائر : بسندش از امام صادق عليه السّلام كه خدا براى ما شيعه‌اى ساخته از نورش و فرو برده در رحمتش و پيمان ولايت ما را روزى كه خود را بدانها شناسانده از آنها گرفته و او است پذيرا از نيكو كارشان ، و گذشت‌كننده از بدكارشان ، هر كه نميرد بكيش آنان نپذيرد از او حسنه‌اى و نگذرد از هيچ گناه او .

4 - بصائر 357 : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه بپرهيزيد از فراست مؤمن زيرا او بنگرد بنور خدا وانگه اين آيه را خواند : راستى در آن نشانه‌ها است براى هوشمندان ( 75 - الحجر ) .

5 - بصائر 357 : بسندش از امام باقر عليه السّلام در تفسير قول خدا : راستى در آن نشانه‌ها است براى هوشمندان فرمود آنان امامانند ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود :

بپرهيزيد از هوش مؤمنى كه او بنور خدا نگرد كه خدا فرموده : راستى در آن نشانه‌ها است براى هوشمندان .

6 - محاسن 131 : بسندش از سليمان جعفرى از امام رضا عليه السّلام ( نزديك بمضمون حديث شماره 1 ) .

7 - محاسن : بسندش از ثمالى از امام باقر عليه السّلام كه راستى خدا تبارك و تعالى روان كرده در كالبد مؤمن از بوى روح اللَّه و خداست تبارك و تعالى كه فرمايد مهربانند