بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٢

باب دوازدهم سختى گرفتارى مؤمن و علت آن و فضيلت بلا

بيان : ظاهر آنست كه از آغاز خبر چند فقره افتاده .

79 - تمحيص : از ابى الحسن عليه السّلام كه مؤمن را هر پيشامدى خوب است گرچه بند انگشت ببند انگشت تيكه تيكه شود ، و اگر دارا شود خاور آن ( نيارا ) تا باخترش براى او خوب باشد .

بيان : من گويم : گويا مقصود اينست كه همه تنش بدين اندازه تيكه تيكه شود .

و تنها بريدن بند انگشتان دستها و پايها دور از ظاهر خبر است .

80 - تمحيص : بسندش از امام صادق عليه السّلام كه خدا دور مىكند مؤمن را از دلخواهش چنانچه يكى از شما عربها شتر بيگانه را از شترانش .

81 - تمحيص : بسندش تا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه بنده مؤمن بدنبال فرمان فرمائى و بازرگانى است چون بدان دست يابد چنانچه دلخواه او است ، خدا فرشته‌اى فرستد و به او فرمايد : باز دار بنده مر او راه او ببند از كارى كه اگر بر آن چيره شود او را بدوزخ برد ، و فرشته بپذيرد و جلو او را به نرمى بگيرد ، و آن بنده صبح كند و ميگويد : سياست گير شدم و هر كه مرا سياست‌گير كرد ، خدايش چنين و چنان كند ، و نميداند كه خدا در كار او نظر كرده ، و اگر پيروز ميشد بدوزخ ميرفت .

بيان : خدا به او چنين و چنان كند كنايه از دشنام بسيار و نفرين بر او است .

82 - امالى شيخ : بسندش از امام كاظم ( ع ) كه نمونه مؤمن چون دو كفه ترازو است ، هر چه ايمانش فزايد بلايش فزايد ، تا خدا عز و جل را برخورد بىگناه .

در تمحيص : بسندش مانندش آمده .

در جامع الاخبار ص 134 : مانندش آمده .

83 - كتاب الامامة و التبصره : بسندش تا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله كه بيمارى نابود كند گناه را ، فرمود ساعتهاى درد ببرد ساعتهاى گناهان را ، فرمود صلّى اللَّه عليه و آله ساعتهاى اندوه ساعتهاى كفاره گناهند ، و پيوسته اندوه با مؤمن باشد تا او را بيگناه وانهد .

84 - در كشى ( ص 150 زير شماره : 67 ) بسندش از محمد بن مسلم كه از مدينه