بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

باب پنجم در آنچه خدا بخاطر مؤمن جلو گيرد از آن

عذاب بمردمى فرو شود بمؤمنان هم برسد ؟ فرمود : آرى ولى پس از آن رها شوند بيان : پس از درگير شدن با عذاب رها شوند در برزخ و رستاخيز . . .

و اين با دو خبر پيش مخالف است و مىشود با همه اشكال كه دارد از چند راه جمع آنها كرد :

1 - عذاب در دوتاى اول نوع خاص باشد چون ريشه كن شدن مانند عذاب قوم لوط كه پس از اينكه خدا او را و خاندانش را از ميان آنها بدر آورد آنها را ريشه كن كرد و منظور از اين خبر جز آنست چون و به او قحط .

2 - اين خبر سوم مورد نادر و كمياب باشد و آن گذشته‌ها بيك وجه حمل بر غالب شوند و آنچه گفتند : مقصود رهائى در دنيا است دور از باور است با اينكه براى دفع تنافى سودى ندارد .