بايدها و نبايدها در رفتار و كردار قضات ( فارسى ) — الصفحة ٢٣١
فصل پانزدهم : اشاره‌اى به لغزشهاى اخلاقى بعضى از قضات براى عبرت آموزى
در حالى كه وزير ناظر اين بازى بود مشاهده نمود كه دانيال به نزد كودكى كه نقش يكى از دو قاضى را بازى مىكرد رفته و به او گفت : ماجراى اين زن را براى من تعريف كن و بگو در چه زمانى و در چه مكانى و با چه شخصى مرتكب زنا شده است ؟
او در جواب گفت : در فلان روز و در فلان مكان و با فلان شخص .
سپس دانيال به نزد كودك ديگر كه نقش قاضى ديگر را بازى مىكرد رفته و همين پرسشها را از وى نمود .
اما مشاهده نمود كه جواب آن دو با هم مطابقت ندارد و يكى نيست .
قال : مع من ؟
قال : مع فلان ابن فلان .
قال : و أين ؟
قال : بموضع كذا و كذا .
فخالف أحدهما صاحبه .
فقال دانيال : اللَّه أكبر . شهدا به زور .
يا فلان ناد - في الناس - : أنّهما شهدا - على فلانة - ب زور . ف أحضروا قتلهما .
فذهب الوزير إلى الملك - مبادراً - فأخبره الخبر .
فبعث الملك إلى القاضيين . ف إختلفا كما اختلف الغلامان .
فنادى الملك - في الناس - . و أمر ب قتلهما « 1 » ( الكافي ج 7 ص 426 ) .
( راجع : من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 13 و تهذيب الأحكام ج 6 ص 354 الباب 6 ) .
( 1 ) - في تهذيب الأحكام هكذا : ب صلبهما .