بايدها و نبايدها در رفتار و كردار قضات ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧

فصل پانزدهم : اشاره‌اى به لغزشهاى اخلاقى بعضى از قضات براى عبرت آموزى

383 - امير المؤمنين عليه السلام فرمود : دانيال در زمانى كه كودك بود پدر و مادر خود را از دست داده و يتيم شد . پس از يتيمى زنى كهنسال او را تربيت نموده و سرپرستى كرد و كفالت او را به عهده گرفت .

در زمانى كه دانيال كودك بود پادشاهى از پادشاهان بنىاسرائيل حكومت مىكرد .

اين پادشاه دو قاضى داشت كه به امر قضاوت مىپرداختند .

اين دو قاضى با مردى نيكوكار دوست بودند كه او نيز با پادشاه دوست بود .

اين مرد نيكوكار همسر زيبايى داشت .

روزى آن پادشاه جهت مأموريتى احتياج به شخص امينى داشت تا او را روانهء انجام آن مأموريت كند .

پادشاه به دو قاضى خود گفت : مرد امينى را براى من انتخاب كنيد تا او را براى انجام مأموريتى به سفر اعزام نمايم .

دو قاضى آن مرد نيكوكار را براى انجام اين مأموريت به پادشاه پيشنهاد كردند .

و پادشاه آن مرد را مأمور انجام اين سفر نمود .

قال أميرالمؤمنين عليه السلام : إنّ دانيال كان يتيماً لا امّ له و لا أب .

وإن امرأة من بني إسرائيل عجوزاً كبيرة ضمّته . فربّته .

وأنّ ملكاً - من ملكوك بني إسرائيل - كان له قاضيان . و كان لهما صديق .

و كان رجلًا صالحاً .

- و كانت له امرأة بهيّة جميلة - . و كان يأتي الملك . فيحدّثه .

واحتاج الملك إلى رجل يبعثه في بعض اموره .

فقال للقاضيين : اختارا رجلًا . أرسله في بعض اموري .

فقالا : فلان .