بايدها و نبايدها در رفتار و كردار قضات ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢
فصل پانزدهم : اشاره‌اى به لغزشهاى اخلاقى بعضى از قضات براى عبرت آموزى
در همان زمان خداوند به پيامبرى از پيامبران بنى اسرائيل وحى فرمود : به نزد فلان پادشان برو و به او بگو : در فلان جزيره بنده‌اى از بندگان من زندگى مىكند .
و لازم است كه تو و تمام افراد مملكت‌ات بنزد اين بنده‌ام برويد .
و در مقابل او به گناهان خود اعتراف كنيد .
و از او بخواهيد تا شما را ببخشد .
و اگر او شما را بخشيد و عفو نمود من نيز شما را خواهم بخشيد .
آن پادشاه پس از شنيدن اين دستور بهمراه افراد مملكت خود به سوى آن جزيره ره سپرده و به طرف آن حركت كردند .
و پس از رسيدن به آن جزيره آنها مشاهده نمودند كه تنها يك زن در آن سكونت دارد و به عبادت خداوند مشغول است .
فتقدّم إليها الملك فقال لها : إن قاضي هذا أتاني . فخبّرني أن امرأة أخيه .
فجرت فأمرته برجمها .
و لم يقم عندي البيّنة .
فأخاف أن أكون قد تقدّمت على ما لا يحلّ لي .
فأحبّ أن تستغفري لي .
فقالت : غفر اللَّه لك . اجلس .
ثمّ أتى زوجها - و لا يعرفها - فقال : إنّه كان لي امرأة . و كان من فضلها و صلاحها و إني خرجت عنها - و هي كارهة لذلك - فإستخلفت أخي عليها .
فلمّا رجعت سألت عنها ؟
فأخبرني أخي : أنّها فجرت . فرجمها .
و أنا أخاف أن أكون قد ضيّعتها .