بايدها و نبايدها در رفتار و كردار قضات ( فارسى ) — الصفحة ٢١

فصل دوّم : لزوم وجود صفات شايسته در قضات

فصل دوّم : لزوم وجود صفات شايسته در قضات

فصل دوّم : لزوم وجود صفات شايسته در قضات

21 - حضرت أمير المؤمنين عليه السلام در عهدنامهء خود به مالك اشتر رحمه الله چنين نوشت : از ميان مردم برترين اشخاص را كه در نزد تو مىباشند براى قضاوت و داورى برگزين .

شخصى كه مراجعهء فراوان مردم او را به ستوه نياورد .

و برخورد مخالفان با يكديگر او را خشمناك نسازد .

شخصى كه در اشتباه و خطاى خود پافشارى نمىنمايد .

و بازگشت به حق - پس از آگاهى از آن - براى او دشوار نمىباشد .

شخصى كه طمع را از دل خود ريشه‌كن مىكند .

و در شناخت مطالب با تحقيقى اندك رضايت نمىدهد .

و در شبهات از همه با احتياطتر عمل مىكند .

و در يافتن دليل و مدرك پافشارى او از همه بيشتر مىباشد .

و در مراجعهء پيايى شاكيان خسته و ملول نمىگردد .

و در كشف امور و حقايق از همه شكيباتر مىباشد .

و پس از آشكار شدن حقيقت براى او در حل و فصل خصومت از همه برّنده‌تر عمل كرده و تعلّل نمىورزد .

شخصى كه ستايش و مدح فراوان او را فريب نمىدهد .

و چرب‌زبانى و چاپلوسى ديگران از وى او را منحرف نمىسازد .