بايدها و نبايدها در رفتار و كردار قضات ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦

فصل يازدهم : لزوم اجتناب از رشوه گرفتن در قضاوت « 1 »

او در جواب گفت : نه صله است و نه زكات است و نه صدقه . بلكه پيشكشى است كه مىخواستم تقديم شما كنم .

در اين هنگام آن حضرت برآشفته شده و با ناراحتى به او فرمود : مادرت در عزايت بر تو بگريد و زنان بچه‌مرده بر تو مويه و ضجّه و ناله كنند .

آيا مىخواهى از اين راه مرا فريب دهى . و دين مرا از من بخرى ؟

آيا عقل تو آشفته شده است ؟

و يا آنكه شيطان وجودت را مسخّر ساخته است ؟

و يا آنكه هذيان مىگويى و سخن پريشان بر زبان خود جارى مىسازى ؟

لازم به يادآورى است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امير المؤمنين عليه السلام از مردم هديه قبول مىنمودند . اما اشعث بن قيس مىخواست در مقابل پيشكشى كه تقديم امير المؤمنين عليه السلام مىكند انتظارات سوء و توقّعات نابجاى او برآورده شود .

براى اطلاع بيشتر از اين امر به كتاب شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج 11 ص 248 مراجعه فرمائيد .

فقال : لا ذا و لا ذاك . و لكنّها هديّة .

فقلت : هبلتك الهبول

( 1 ) .

أ عن دين اللَّه أتيتني لتخدعني ؟

أ مختبط . أم ذو جنّة

( 2 )

. أم تهجر ؟

- و اللَّه - لو أعطيت الأقاليم السبعة - بما تحت أفلاكها - على أن أعصي اللَّه في نملة . أسلبها جلب شعيرة . ما فعلته .

و إنّ دنياكم عندي لأهون من ورقة في فم جرادة تقضمها .

ما ل عليّ و نعيم يفنى . و لذّة لا تبقى ؟ !

نعوذ باللَّه من سبات العقل و قبح الزلل . و به نستعين

( شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد ج 11 ص 245 و إرشاد القلوب ج 2 ص 21 ) .

1 ) أي : ثكلتك امّك .

2 ) ذو الجنّة : من به مسّ من الشيطان ( شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد ج 11 ص 249 ) .