اليتيم في القرآن والحديث — الصفحة ١٤٥

النوادر

250 - ( در بيان كيفيت بهلاكت رسيدن حارث ملعون قاتل دو طفل يتيم حضرت مسلم عليه السلام چنين آمده است ) : ابن زياد را نديمى بود كه : مقاتل نام داشت . . .

أو را گفت : حارث بي فرمان من پسران مسلم را سربريده .

أو را بگير ودر همان جا كه پسرهاى مسلم را كشته - بهر ( راهى ) كه خواهى - بكش وسرهاى پسران مسلم را در آنجا - كه تنهاى ايشان را در آب افكنده - در آب افكن .

مقاتل سخت شاد شد . . .

پس بفرمود : تا حارث را دست به گردن بر بستند وكلاه از سر برگرفتند واز ميان بازار كوفه - كشان كشان - عبور دادند .

وسرهاى كودكان ( مسلم ) را بر مردمان عرضه مىدادند وصورت حال را تقرير مىكردند .

مردمان مىگريستند وحارث را لعن مىفرستادند .

چون به كنار نهر رسيدند . . .

شگفتى آن جماعت بر خباثت حارث به زيادت شد . . .

وچون چشم مقاتل بر مقتل پسرهاى مسلم وخون ايشان افتاد . سخت بگريست ودر خون ايشان بغلطيد .

آنگاه غلام خود را فرمود تا : نخست دستهاى حارث را قطع كرد .

آنگاه هر دو پاى أو را بريد . از پس آن . چشمهاى أو را برآورد وگوشهاى أو را از تن باز كرد .