فضائل السادات يا برترى خاندان رسالت و امامت ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٠

سند هيجدهم : در فرق بين آل و عترت و امّت

امّت آن حضرت از چيز چندى كه عاجز مىشود زبان‌ها از وصف شكر بد او ، اين است كه ايذاء نرسانند رسول خدا صلى الله عليه و آله را در حقّ ذرّيتش و اهل بيتش ، و بگردانند ذرّيه و اهل بيت را در ميانهء خود به منزلهء چشم در سر از جهت حفظ رعايت رسول صلى الله عليه و آله در ميان خود از جهت محبّت آن حضرت ، چگونه چنين نباشد و قرآن ناطق است به لزوم محبّت ذرّيه و اهل بيت رسول صلى الله عليه و آله ، و مىخواند مسترشدان را قرآن به اين محبّت .

و احاديث و اخبار ثابت است به آن كه ذرّيه و اهل رسول اهل مودّت‌اند ، و ايشان‌اند كه واجب كرده است خداى تعالى دوستى ايشان را ، و گردانيده است اين دوستى را مزد رسالت ، و وعده داده است محبّين ايشان را به جزاى خير ، پس وفا نكرد احدى به اين مودّت ، و اين مودّت ذرّيت اهل بيت را اتيان نمىكند احدى كه مؤمن و مخلص باشد ، مگر آن كه مستوجب شود بهشت را از جهت قول خداى تعالى در اين آيه كه ( وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ) « 1 » .

و آنان كه گرويده‌اند و كرده‌اند كارهاس ستوده ، در مرغ زارهاى بهشتها باشند ، يعنى : در مواضع خوش‌تر از بقعه‌هاى بهشت ، از حيثيت انبوهى اشجار مخضره و نباتات ناضره ، مر ايشان را است در بهشت آنچه خواهند و آرزو كنند نزد پروردگار خود .

و مراد از نزد خدا قرب رتبه است نه قرب مسافت ، آنچه مذكور شد از اصناف كرامت اهل بهشت آن است فضل بزرگ و نعمت بى شمار كه در جنب آن نعيم فانى دنيا به غايت حقير و بى اعتبار است ( ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) مفسّر

( 1 ) سورهء شورى : 22 .