فضائل السادات يا برترى خاندان رسالت و امامت ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨١

سند دهم : در ثواب احسان به سادات

ايراد نموده شيخ جليل در كتاب مسطور باب ثواب اصطناع المعروف إلى العلوية ، يعنى : اين باب بابى است در بيان ثواب نيكوئى كردن به جمعى كه منسوب به حضرت على بن ابيطالب عليه السلام به اعتبار نسب باشند : قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : من صنع إلى أحد من أهل بيتي يداً كافيته يوم القيامة « 1 » .

وقال عليه السلام : إنّي شافع يوم القيامة لأربعة أصناف ولو جاؤوا بذنوب أهل الدنيا :

رجل نصر ذرّيتي ، ورجل بذل ماله لذرّيتي عند الضيق ، ورجل أحبّ ذرّيتي باللسان والقلب ، ورجل سعى في حوائج ذرّيتي إذا طرّدوا أو شرّدوا « 2 » .

يعنى : فرموده است رسول خدا صلى الله عليه و آله : كه كسى كه بكند به يكى از اهل بيت من نيكوئى و احسانى ، مكافات او با من است در روز قيامت .

و فرمود آن حضرت صلى الله عليه و آله : به درستى كه من شفيع مىشوم در روز قيامت از براى چهار صنف از مردم اگرچه به گناهان اهل دنيا آمده باشند : مردى كه يارى نمايد ذرّيهء مرا ، و مردى كه به بخشد مال خود را به ذرّيهء من در وقت تنگ دستى ، و مردى كه دوست دارد ذرّيهء مرا به زبان و دل ، و مردى كه سعى در حاجتهاى ذرّيهء من كند هرگاه ايشان دور كرده شوند از ديار خود ، يا آن كه بى كس و تنها باشند .

به جهت آن كه طرد در لغت به معنى راندن و دور كردن و اخراج نمودن آمده ، و تشريد به معنى برهم زدن جمعيت آمده ، مثل قوله تعالى ( فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ ) « 3 » و مفسّرين گفتند : أي فرّق و بدّد جمعهم .

و احتمال دارد كه ترديد از راوى باشد ، يعنى راوى گويد كه به خاطر ندارم

( 1 ) من لا يحضره الفقيه 2 : 65 ح 1725 . ( 2 ) من لا يحضره الفقيه 2 : 65 ح 1726 . ( 3 ) سورهء انفال : 57 .