فضائل السادات يا برترى خاندان رسالت و امامت ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٤

تنبيه

صريح واجب و ثابت است ، هر كه قبول كند و منقاد شود مؤمن موحّد باشد ، وإلّا كافر ملحد .

و بعد از چند فقره گفته است كه : اگر مىخواهد در معرفت و مظاهرت ايشان سعى جميل كنيد با دوستان ايشان دوست‌دار ، و از دشمنان بى زار باشيد . قول الشاعر :

با دوستان دوست تو را دوستى رواست * با دشمنان دوست تو را دوستى خطاست

و نيز گفته : كه واتّفق أهل الشريعة بر آن كه كفّار مخاطب‌اند به قبول شرايع ، و مكلّف به ترك عناد و استكبار با مصطفى صلى الله عليه و آله ، و كسانى كه با مصطفى صلى الله عليه و آله راجع است مثل اولاد فاطمه عليها السلام ، همه از اينجاست كه اگر كسى جميع شرايع نبى را معمول دارد ، و به اهانت علوى را علويك ، يا موى مصطفى را مويك گويد ، كافر گردد ، نعوذ باللَّه منها ، و بر اين معناست كه المتكبّر ملعون ، يعنى تكبّر با مصطفى و با كسانى كه تكبّر به ايشان به وى باز گردد .

و بدان كه تكبّر و اهانت و جفا و حقارت ولد به والد عقلًا وديناً و حسباً و شرعاً ثابت است ، موافق حديث شريف « من أكرم أولادي فقد أكرمني ، و من أهانهم فقد أهانني » « 1 » .

و بر آدمى زاده اين معنا پر روشن و عيان و اظهر البيان است ، بلكه اهانت غلام را كه نسل هنود و اصل جحود باشد ، سرايت به صاحب است ، و اين معنا از صبيان كافيه خوان تحقيق كرده باشى كه در تركيب ضربت زيداً غلامه ، أهنت تقدير كرده مىشود .

چه گمان است تو را كه اهانت كفش عالم را كه از پوست گاو و خر است به

( 1 ) مستدرك وسائل الشيعة 12 : 376 .