كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩
النوبة الثانية -
سورة البقره
سورة البقره
النوبة الاولى
النوبة الاولى
- قوله تعالى بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
الم ( 1 ) - سرّ خداوندست در قرآن
- ذلِكَ الْكِتابُ - اين آن نامه است . لا رَيْبَ فِيهِ - كه در آن شك نيست . هُدىً لِلْمُتَّقِينَ ( 2 ) راه نمونى پرهيزگاران را .
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ايشان كه بنا ديده و پوشيده ميگروند . وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ - و نماز بپاى ميدارند بهنگام خويش . وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ( 3 ) و زانچه ايشان را روزى داديم هزينه ميكنند .
وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ - و ايشان كه ميگروند بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ - به آنچه فرو فرستاده آمد بر تو از قرآن ، و جز زان هر چه بود از پيغام و فرمان - وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ - و هر چه فرو فرستاده آمد پيش از تو از سخن و كتب و صحف . وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ( 4 ) و بسراى آن جهانى بى گمان ميگروند .
أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ - ايشان كه بدين صفت‌اند بر راه نمونى و نشان راست انداز خداوند - ايشان .
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 5 ) - و ايشانند كه بر پيروزى و نيكى بمانند جاودان .
النوبة الثانية -
النوبة الثانية -
الم بدانك اين سورة البقره را فسطاط القرآن گويند از بسيارى احكام و امثال كه در آنست ، و در زمان وحى هر كه اين سورة و آل عمران خوانده بودى او را حبر ميگفتند ، و در ميان قوم محترم و مكرّم بود و در چشمها بزرگ .
مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم لشكرى بجايى ميفرستاد و در ميان ايشان پيران و مهتران بودند ، يكى كه ازيشان بسن . كمتر و كهتر بود بريشان امير كرد بسبب آنك سورة البقرة دانست .
گفتند
« يا رسول اللَّه هو احدثنا سنّا . قال معه سورة البقره »
و در خبرست از