كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٦
النوبة الاولي
النوبة الاولي
النوبة الاولي
قوله تعالى : يا أَيُّهَا النَّاسُ اى مردمان ، اعْبُدُوا رَبَّكُمُ خداوند خويش را پرستيد - و او را بندگى كنيد ، الَّذِي خَلَقَكُمْ آن خداوند كه شما را او آفريد - وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ و ايشان را كه پيش از شما بودند - لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ تا مگر از خشم و عذاب او پرهيزيده‌ايد .
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ . آن خداوند كه شما را اين زمين كرد فِراشاً بساطى باز گسترده ، وَ السَّماءَ بِناءً ، - و آسمان كارى « 1 » برداشته ، وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً ، و فرو فرستاد از آسمان آبى ، فَأَخْرَجَ بِهِ تا بيرون آورد به آن آب مِنَ الثَّمَراتِ - از ميوه‌هاى گوناگون رِزْقاً لَكُمْ - شما را روزى ساخته انداخته بهنگام ، فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً - خداى را پس همتايان مگوييد وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ كه ميدانيد كه آسمان و زمين او آفريد و او ساخت روزى
وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ و اگر شما در شور دل و گمان ميباشيد ، مِمَّا نَزَّلْنا از آنچه فرو فرستاديم ، عَلى عَبْدِنا بر رهى و بندهء خويش از پيغام ، فَأْتُوا بياريد بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ يك سورة هم چون قرآن ، وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ وانگه پس اين معبودان كه داريد ايشان را خدا ميخوانيد مِنْ دُونِ اللَّهِ فرود از خدا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر اين كه از شما خواستند توانيد و در توان نمودن راست گوئيد .
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا - ار پس نكنيد كه نتوانيد ، وَ لَنْ تَفْعَلُوا و خود نتوانيد ، فَاتَّقُوا النَّارَ ، پس از آتش بپرهيزيد ،
( 1 ) كاز - بنا و سايبان و خان محقر ، نگاه كنيد بفرهنگ رشيدى .