رسالة السادة في سيادة السادة ( و البدر المشعشع در احوال ذريه موسى المبرقع للطبرسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٦

باب در معنى مجعول الأنساب و اسباب آن

تنبيه : مروى است : ليس من رجل ادّعى لغير أبيه و هو يعلم إلّا كفر « 1 » .

يعنى : نيست هيچ مردى كه نسبت خود به غير پدر خود ديده و دانسته نمايد مگر آن‌كه كافر مىشود .

و حديث ديگر گذشت : إنّ من أعظم الفرية أن يدّعي الرجل إلى غير أبيه « 2 » .

يعنى : به تحقيق از بزرگترين فريبهاست كه ادعا كند آدمى نسبت خود را به سوى غير پدر خود .

در حديث ديگر است قال صلّى اللّه عليه و إله : من ادّعى إلى غير أبيه فالجنّة عليه حرام « 3 » .

يعنى : هركه ادّعا كند نسبت خود را به سوى غير پدر خود ، پس بهشت بر او حرام است .

در حديث ديگر بعد از اين زياده است : فعليه لعنة اللّه و الملائكة و الناس أجمعين « 4 » . بر مدّعى نسب خود به دروغ و باطل به سوى غير پدر خود ، پس بر او باد لعنت خدا و لعنت همهء ملائكه و همهء مردم .

در حديث ديگر است : إنّ ادّعاء نسب بالباطل أو التبرّي منه كذلك كفر « 5 » .

يعنى : دعوى خود به نسب باطل بلا حقّ يا بىزارى از نسب خود همچنين كفر است .

تبصره و تذكره : از اين قسم صحاح اخبار بسيارند به طرق خاصّه و عامّه ، پس بدان‌كه هرگاه آدمى اسناد انساب خود به اقوام غير خود منسوب سازد ، بر

( 1 ) كنز العمّال 6 : 191 ح 15303 . ( 2 ) كنز العمّال 6 : 194 ح 15314 . ( 3 ) كنز العمّال 6 : 194 ح 15315 . ( 4 ) كنز العمّال 6 : 194 ح 15313 . ( 5 ) كنز العمّال 6 : 195 ح 15324 .