رسالة السادة في سيادة السادة ( و البدر المشعشع در احوال ذريه موسى المبرقع للطبرسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣

باب در علوّ شأن سادات به قرآن

فقد أحسن إليّ و أعانني و مكافأته عليّ « 1 » .

يعنى : هركه احسان و اعانت كرد ذرّيهء مرا به تحقيق به من احسان و اعانت كرده ، و مكافات و جزا و عوض آن بر من است ، تدبّر تبصّر .

باب در علوّ شأن سادات به قرآن

باب در علوّ شأن سادات به قرآن

بدان‌كه من جملهء آن متّفق عليه جمهور مفسّرين امّت است كه اين آيات از سورهء فاطر در عموم ذريّهء رسول صلّى اللّه عليه و إله و اولاد زوج بتول نازل است ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ * جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ * وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ * الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ « 2 » .

ملخّص مقصود : آن كه كتابى كه به سوى تو به وحى فرستاديم ، پس وارث گردانيديم و به ميراث داديم آن كتاب - يعنى قرآن - را به آنانى كه برگزيديم از بندگان خود ، پس آنها سه فرقه‌اند : فرقه‌اى از آنها ظالم نفس خود مىباشد ، و فرقه‌اى از آنها ميانه رفتار يعنى نه ظالم و نه عادل محض ، و فرقه‌اى از آنها سابق به جملهء خيرات و صالحات مىباشد به اذن خدا ، و علم آن اصطفاء توريث كتاب به اين سه‌گانه به فضل بزرگ خدا مىباشد ، جنّات عدن را داخل مىشوند اين فرقات سه‌گانه .

( 1 ) احقاق الحقّ 9 : 418 - 421 . ( 2 ) سورهء فاطر : 32 - 35 .