رسالة السادة في سيادة السادة ( و البدر المشعشع در احوال ذريه موسى المبرقع للطبرسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤

باب در مدح مجمل بلدهء طيبهء قم حرسها اللّه تعالى

آن حضرت صلّى اللّه عليه و إله از بقعهء زمين قم اخراج نموده كه بعد آن بر آن بقعه بلدهء قم حادث شده .

ايضا مجلسى روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : تربة قم مقدّسة و أهلها منّا و نحن منهم ، لا يريدهم أحد بسوء إلّا عجّلت عقوبته الخ « 1 » .

يعنى : خاك بلدهء قم پاك گرديده ، و اهل آن از شيعيان ما آل محمّدند ، و ما ائمّهء آنها هستيم ، احدى ارادهء بدى به آنها نمىكند مگر آن‌كه خدا به عقوبت او تعجيل مىنمايد .

ايضا مجلسى روايت كرده آخرش اين است : فإنّهم يحاسبون في حفرتهم ، و يحشرون من حفرهم إلى الجنّة ، ثمّ قال عليه السّلام : إنّ أهل قم مغفور لهم « 2 » .

يعنى : اهل قم را حساب در قبور كرده مىشود ، و به قيامت محشور گرديده از قبور برابر به جنّت مىروند ، و اهل قم آمرزيده شده‌اند .

و مجلسى نقل روايات به طرق عامّه هم در مدح قم آورده « 3 » .

ايضا مروى است : لو لا القمّيون لضاع الدين « 4 » .

در روايت ديگر زائد است : فمن تعدّى بالقمّي لذاب كما ذاب الملح في الماء « 5 » .

يعنى اهل قم در اسلام اگر موجود نمىبودند ، هر آينهء دين اسلام ضايع مىشد ، پس هركه تعدّى به قمّى كند هرآينه گداخته مىشود ، چون گداخته شدن نمك

( 1 ) بحار الأنوار 60 : 218 ح 49 . ( 2 ) بحار الأنوار 60 : 218 ح 48 . ( 3 ) بحار الأنوار 60 : 217 - 218 . ( 4 ) بحار الأنوار 60 : 217 ح 43 . ( 5 ) بحار الأنوار 60 : 217 ح 46 .