عبرات المصطفين في مقتل الحسين ( ع ) ( سرشك خوبان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٩

شهادت علىاصغر

موفق بن احمد گويد : آنگاه حسين عليه السلام برخاست ، بر اسب خويش سوار شد و درحالى كه شمشيرش را كشيده و دست از جان شسته بود ، در برابر مردم ايستاد و اين اشعار را خواند :

1 - أَنَا بْنُ عَلِىّ الطُّهْرِ مِن آلِ هاشِم * كَفانى بِهذا مُفْخراً حينَ افخَر

2 - وَ جَدى رَسُولُ اللَّهِ اكْرَمُ مَنْ مَضى * وَ نَحْنُ سراجُ اللَّهِ فِى الارضِ نَزهَر

3 - وَ فاطِمةُ امّى ابنَةُ الطُّهر احمدُ * وَ عَمّى يُدعى ذَالْجناحينِ جَعفَر

4 - وَ فينا كِتابُ اللَّهِ أُنْزِلَ صادِعاً * وَ فينَا الْهُدى وَالْوَحْىُ بِالْخَيْرِ يُذْكَر

5 - وَ نَحْنُ امانُ اللَّه فِى الْخلقِ كلِّهم * نُسِرُّ بهذا فِى الْانامِ وَ نَجْهَر

6 - وَ نَحْنُ وُلاةِ الْحَوْضِ نَسْقى مُحِبَّنا * بِكَأسِ وَ الْحَوْض للسقى كوثر

7 - فَيَسعِدُ فينا فِى الْقِيامِ مُحُبّنا * وَ مُبِغُضنا يَومَ القِيامَةِ يَخْسِرُ « 1 » « 2 »

( 1 ) - نيز ر . ك . فتوح ، ابن اعثم ، ج 5 ، ص 213 ؛ مناقب آل ابىطالب ، ج 3 ، ص 224 . مقتل الحسين هيثمى در كتاب الصواعق ، ص 116 ؛ الاتحاف ، شبراوى ، ص 16 . ( 2 ) - 1 - من فرزند على پاكم از آل هاشم و اين افتخار هرگاه به‌خواهم افتخار كنم مرا بس است . 2 - جد من رسول الله است ، گرامىترين گذشتگان ؛ و ما چراغ‌هاى خداونديم كه در زمين مىتابيم . 3 - مادرم فاطمه است ، دختر احمد پاك ؛ و عمويم جعفر است ، صاحب دو بال . 4 - كتاب خدا در روز روشن دربارهء ما نازل شد ؛ و هدايت و وحى دربارهء ما به نيكى ياد مىگردد . 5 - ما امان خداونديم در ميان همهء مردم ؛ و اين را پنهان و آشكار را نزد همگان مىگوييم . 6 - ما صاحب حوض كوثريم و دوستان خويش را با جام مىنوشانيم و آن حوض براى نوشانيدن پايان‌ناپذير است . 7 - هر آن دوستى كه به خاطر ما قيام كند سعادتمند مىگردد و آن كس كه ما را دشمن مىدارد ، در قيامت زيان مىبيند .