ميراث حديث شيعه — الجزء ١، الصفحة ٢١٦

2 . ستين عادلى

هر كه ياد گيرد از أمت من چهل حديث را ، بنويسند به امر خداوند تعالى در روز قيامت نام أو را فقيه وعابد .

چل حديث آن كسى كه از بركرد * عابداست وفقيه در محشر

( 4 ) الوضوء على الوضوء نور على نور . 4

وضو كردن بر سر وضو ، نور بر نور است .

چون وضو بر سر وضو سازى * بر سر نور ، نوري افرازى

( 5 ) أهل القرآن ، أهل اللّه وخاصّته . 5

گفت پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله وسلّم - : كه أهل قرآن أهل خدا وخاصگان اويند .

أهل قرآن بوند أهل اللّه * زمره خاص بارگاه اله

( 6 ) صلاة الشّبعان كصلاة السّكران . 6

نمازگزاردن سير ، همچون نماز گزاردن مست است .

طاعتي كان شكم پرست كند * چون نمازى بود كه مست كند

( 7 ) الشّهرة آفة ، والخمول راحة . 7

مشهور شدن آفت است وناشناخت شدن راحت است .

شهرت مرد ، آفت است وگزند * گوشه گيرى است راحت اى فرزند

5 . ر . ك : اعلام الدين ، أبو محمد حسن بن أبي الحسن ديلمى ، ص 100 ، مؤسسة آل البيت ( ع ) ، بيروت ، چاپ دوم : 1409 ه - . 6 . حديثي بدين عبارت در جوامع روايى پيدا نشد . 7 . ر . ك : كنز العمال ، ج 6 ، ص 15 ، ذيل روايت شماره 14635 آمده است .