عين الحيات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩

فصل سوّم در شرائط اعمال است

چنانچه ابن بابويه رحمة اللّه عليه به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : اجتناب كنيد از ريا ، به درستى كه آن شرك است به خدا ، و رياكار را در روز قيامت به چهار نام مىخوانند : اى كافر ، اى بدكردار ، اى مكّار ، اى زيانكار ، ثواب عمل تو بر طرف شد و مزد تو باطل شد ، و تو را در اين روز بهره‌اى نيست ، برو مزد خود را بطلب از كسى كه از براى او كار كردى « 1 » .

و به سند صحيح از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت كرده كه حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : در روز قيامت جماعتى را حق‌تعالى امر فرمايد كه به جهنّم برند ، پس خطاب فرمايد به مالك كه بگو به آتش كه قدم‌هاى ايشان را نسوزاند ، كه ايشان به پاى خود به مساجد مىرفتند ، و روى ايشان را نسوزاند ، كه وضو را تمام و كامل بجا مىآوردند ، و دستهاى ايشان را نسوزاند ، كه به دعا به درگاه من برمىداشتند ، و زبان ايشان را نسوزاند ، كه بسيار قرآن مىخواندند ، پس خازن جهنّم به ايشان گويد كه : اى اشقيا چه كرده‌ايد كه با اين اعمال مستحقّ جهنّم شده‌ايد ؟ ايشان گويند كه : ما كارهاى خود را براى غير خدا مىكرديم ، در اين روز به ما گفتند كه : مزد خود را از كسى بگيريد كه كار از براى او كرده‌ايد « 2 » .

و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : لقمان فرزند خود را وصيّت كرد كه رياكننده را سه علامت است : چون تنهاست در عبادت كسل و سستى مىنمايد ، و در نزد مردم مردانه به عبادت مىايستد ، و هر كار كه مىكند توقّع دارد كه او را به آن كار ستايش كنند « 3 » .

( 1 ) بحار الانوار 72 / 295 ح 19 . ( 2 ) بحار الانوار 72 / 296 ح 21 . ( 3 ) بحار الانوار 72 / 296 ح 22 .