عين الحيات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٣

ثمرهء دوّم در بيان بعضى از قصص خائفان كه ذكر احوال ايشان موجب تنبه مؤمنان است

ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ « 1 » ترجمه‌اش اين است : اين گمان بدى است كه به پروردگار خود داريد شما را هلاك كرد ، پس صبح كرديد از جملهء زيان‌كاران « 2 » .

ثمرهء دوّم در بيان بعضى از قصص خائفان كه ذكر احوال ايشان موجب تنبه مؤمنان است

ثمرهء دوّم در بيان بعضى از قصص خائفان كه ذكر احوال ايشان موجب تنبه مؤمنان است

قصّهء اوّل : كلينى به سند معتبر از حضرت على بن الحسين عليهما السّلام روايت كرده است : مردى با زنش در كشتى سوار شدند ، و كشتى ايشان شكست ، و جميع اهل آن كشتى غرق شدند ، مگر زن آن مرد كه بر تخته‌اى بند شد ، و به جزيره‌اى از جزاير بحر افتاد ، و در آن جزيره مرد راهزن فاسقى بود كه از هيچ فسقى نمىگذشت ، چون نظرش بر آن زن افتاد ، گفت : تو از انسى يا از جن ؟ گفت : از انسم ، ديگر با آن زن سخن نگفت و بر او چسبيد ، و به هيئت مجامعت درآمد ، چون متوجّه آن عمل قبيح شد ، ديد كه آن زن اضطراب مىكند و مىلرزد ، پرسيد چرا اضطراب مىكنى ، اشاره به آسمان كرد كه از خداوند خود مىترسم ، پرسيد هرگز مثل اين كار كرده‌اى ؟ گفت : نه به عزّت خدا قسم هرگز زنا نكرده‌ام ، مرد گفت : تو هرگز چنين كارى نكرده‌اى چنين از خدا مىترسى ، و حال‌آنكه من تو را به جبر بر اين كار داشته‌ام ، پس من اولايم به ترسيدن و سزاوارترم به خائف بودن .

( 1 ) سورهء فصّلت : 23 . ( 2 ) بحار الانوار 70 / 384 - 385 ح 42 .