عين الحيات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣
لمعهء دهم در بيان ذكر است
خلاف اين وارد شده است ؛ زيرا حق سبحانه و تعالى فرموده است ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ « 1 » يعنى : بخوانيد پروردگار خود را از روى زارى و پنهانى ، به درستى كه حق‌تعالى دوست نمىدارد آنان را كه از حدّ اعتدال بيرون مىروند و جاى ديگر مىفرمايد وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ « 2 » ترجمه‌اش اين است :
ياد كن پروردگار خود را در خاطر خود از روى زارى و ترس و پست‌تر از بلند گفتن در اول روز و آخر روز ، و مباش از جملهء غافلان .
و نقل كرده‌اند حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله شنيد كه جمعى فرياد برآورده‌اند به تكبير و تهليل ، ايشان را منع بليغ نمود ، و فرمود : ندا نمىكنيد كسى را كه نشنود يا دور باشد .
و به اسانيد صحيح منقول است از حضرت صادق عليه السّلام كه : حضرت موسى از خداوند خود سؤال نمود : اى پروردگار من تو نزديكى به من كه به روش نزديكان با تو راز گويم ، يا دورى كه چون تو را خوانم بلند بخوانم ، خطاب رسيد : من همنشين آن كسىام كه مرا ياد مىكند ، يعنى فرياد در كار نيست « 3 » .
و به سند معتبر منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : شيعهء ما جماعتىاند كه در خلوت و پنهانى خدا را بسيار ياد مىكنند « 4 » .
و به سند معتبر ديگر از آن حضرت منقول است كه : حق سبحانه و تعالى
( 1 ) سورهء اعراف : 55 . ( 2 ) سورهء اعراف : 205 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 496 ح 4 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 499 ح 2 .