عين الحيات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٥

لمعهء هفتم در بيان فضيلت پاكيزه بودن و بوى خوش كردن است

را كه در پهلوى هركس بنشيند از او متأذّى شود « 1 » .

و حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : سزاوار اين است كه آدمى هر روز بوى خوش بكند ، و اگر قادر نباشد يك روز بكند و يك روز ترك كند ، و اگر قادر نباشد هر جمعه يك‌بار بكند ، و البتّه ترك نكند « 2 » .

و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خدا را حقّ لازمى هست بر هر بالغى كه در هر جمعه شارب بگيرد ، و به قدرى از بوى خوش خود را خوشبو كند « 3 » .

و حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : بوى خوش از اخلاق پيغمبران است « 4 » .

و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بوى خوش باعث قوّت دل است « 5 » .

و فرمود : يك نماز با بوى خوش بهتر است از هفتاد نماز بىبوى خوش « 6 » .

و فرمود هر چيز كه در بوى خوش صرف مىنمائى اسراف نيست « 7 » .

و فرمود : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در بوى خوش زياده از طعام مال صرف مىكردند « 8 » .

و احاديث در فضيلت طيب و انواع آن و فضل روغن‌هاى خوشبو بر خود ماليدن بسيار است ، و در اين رساله به همين اكتفا مىنمائيم .

( 1 ) بحار الانوار 76 / 84 ح 5 . ( 2 ) فروع كافى 6 / 510 ح 4 . ( 3 ) فروع كافى 6 / 511 ح 10 . ( 4 ) فروع كافى 6 / 510 ح 1 . ( 5 ) فروع كافى 6 / 510 ح 6 . ( 6 ) فروع كافى 6 / 511 ح 7 . ( 7 ) فروع كافى 6 / 512 ح 16 . ( 8 ) فروع كافى 6 / 512 ح 18 .