عين الحيات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨١

لمعهء چهارم در بيان اعتزال از خلق است

و ابن بابويه روايت كرده است كه : پسرى از عثمان بن مظعون فوت شد ، و بسيار محزون و غمگين شد ، حتّى آنكه در خانه مسجدى براى خود قرار داد تا در آنجا عبادت كند ، چون اين خبر به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، او را طلبيد و فرمود : اى عثمان خدا بر ما رهبانيّت ننوشته است ، و رهبانيّت اين امّت جهاد در راه خداست « 1 » .

لمعهء چهارم در بيان اعتزال از خلق است

لمعهء چهارم در بيان اعتزال از خلق است

بدان كه چنانچه از احاديث متواتره ظاهر مىشود اعتزال از عامّهء خلق در اين امّت ممدوح نيست ، و احاديث بسيار در فضيلت ديدن برادران مؤمن ، و ملاقات ايشان ، و عيادت بيماران ايشان ، و اعانت محتاجان ايشان ، و حاضر شدن به جنازهء مرده‌هاى ايشان ، و قضاى حوائج ايشان وارد شده است ، و هيچ‌يك از اينها با عزلت جمع نمىشود .

و ايضا به اجماع و احاديث متواتره جاهل را تحصيل مسائل ضروريّة واجب است ، و بر عالم هدايت خلق و امر به معروف و نهى از منكر واجب است ، و هيچ‌يك از اينها با عزلت جمع نمىشود .

چنانچه كلينى به سند معتبر روايت كرده كه : شخصى به خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد : شخصى هست كه مذهب تشيّع را دانسته ، و اعتقاد خود را درست كرده ، و در خانهء خود نشسته است و بيرون نمىآيد ، و با برادران خود

( 1 ) بحار الانوار 70 / 114 - 115 ح 1 .