عين الحيات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢١

قاعدهء پنجم در مذمّت علم بىعمل است

قاعدهء پنجم در مذمّت علم بىعمل است

قاعدهء پنجم در مذمّت علم بىعمل است

از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : كسى كه بىبصيرت و علم عمل مىكند مانند كسى است كه بىراهه مىرود ، هرچند بيشتر مىرود از راه دور تر مىشود « 1 » .

و ايضا از آن حضرت منقول است كه : حق‌تعالى قبول نمىفرمايد عملى را مگر با معرفت ، و قبول نمىفرمايد معرفتى را مگر با عمل ، پس كسى كه عارف شد ، معرفت او را راهنمائى مىكند به عمل ، و كسى كه عمل نكند ، او را معرفت نخواهد بود ، يا علم از او مسلوب مىشود ، به درستى كه اجزاء ايمان بعضى از بعضى حاصل مىشود و به يكديگر مربوطند « 2 » .

و ايضا از آن حضرت منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هركه عمل نمايد به غير علم ، افساد او پيش از اصلاح او خواهد بود « 3 » .

و اين معنى ظاهر است كه عقل آدمى مستقل نيست در ادراك خصوصيّات عباداتى كه موجب نجات است ، و اگر نه ارسال پيغمبران بىفايده خواهد بود ، و هر عبادتى را شرايط بسيار هست كه به فوت هريك از آنها آن عبادت باطل مىشود ، پس بدون علم خدا را به نحوى كه فرموده است عبادت نمىتوان نمود ، و هرگاه راههاى دنيا را بدون قائدى و راهنمائى نتوان طى كرد ، راه بندگى خدا را كه خطيرترين راههاست ، و در هر گامى چندين چاه و چندين كمين‌گاه است ، و در هر كمين‌گاهى چندين هزار از شياطين جن و انس در كمينند ، بدون دليلى و راهنمائى

( 1 ) اصول كافى 1 / 43 ح 1 . ( 2 ) اصول كافى 1 / 44 ح 2 . ( 3 ) اصول كافى 1 / 44 ح 3 .