عين الحيات ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٨

مقصد دوم در بيان دجّال

گفت : هرگز ميل به دنيا و شهوات آن در خاطرت خطور كرده است ؟ گفت : بلى گاهى اين خيال در دل من درمىآيد ؛ پرسيد كه آن را چه علاج مىكنى ؟ گفت : به اندرون اين شكاف كوه داخل مىشوم ، و از آنچه در آنجا هست عبرت مىگيرم ، داود با او داخل شعب شدند ، ديد كه تختى از آهن گذاشته است ؛ و روى آن تخت استخوانهاى پوسيده ريخته است ، و لوحى از آهن نزد آن تخت گذاشته است ، داود لوح را خواند نوشته بود : منم ارواى بن شلم ، هزار سال پادشاهى كردم ، و هزار شهر بنا كردم ، و هزار دختر را بكارت بردم ، و آخر كار من اين شد كه خاك فرش من و سنگ بالش و تكيه‌گاه من و مار و كرم همسايگان و مصاحبان من شدند ، پس كسى كه مرا ببيند فريب دنيا نخورد « 1 » .

مقصد دوم در بيان دجّال

مقصد دوم در بيان دجّال

بدان كه يكى از فتنه‌هاى آخر الزمان خروج دجّال است كه قبل از ظهور حضرت صاحب الامر صلوات اللّه عليه خروج خواهد كرد .

و چنانچه در احاديث عامّه وارد شده است : او در زمان حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله متولّد شد ، و حضرت به نزد او رفتند و با حضرت سخن گفت ، و حضرت به او تكليف اسلام كرد ، و قبول نكرد ، و گفت : تو به پيغمبرى از من سزاوارتر نيستى ، و هرزه‌ها گفت ، و دعواهاى بزرگ كرد ، حضرت به او فرمود : دور شو كه از اجل خود تجاوز نخواهى كرد ، و به آرزوى خود نخواهى رسيد ، و غير آنچه از براى تو مقدّر شده است نخواهى يافت .

( 1 ) بحار الانوار 14 / 21 - 22 و 25 ح 3 .