مرآة الشرق ( موسوعة أعلام الشيعة الإمامية في القرني الثالث عشر والرابع عشر ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٠

الحاج آقاحسين الطباطبائي القمي « 2 »

در رثاء حضرت آية اللَّه العظمى حاج آقا حسين قمى رضوان اللَّه تعالى عليه

تقديم به حضرت آيةاللَّه خوئى دامت بركاته ، أثر طبع أمير الشعراء طهراني

متخلص به « خوشدل » عضو رسمي أنجمن أدبا إيران :

هوالباقى

دل نهادن به عالم فانى * نبود جز ز روى ناداني

مرد دانا نمىدهد دل را * آرى آرى به عالم فانى

رو بخوان كلّ مَن عليها فان * از كتاب مجيد سبحانى

جاودان در جهان نماند كس * به جز از ذات پاك يزدانى

مى نه بيني چسان فلك ببرد * هر زمان گوهرى به آسانى

آيةاللَّه أصفهاني را * بُرد دى آن چنان كه مىدانى

داغ ما را دوباره تازه نمود * حاليا زين مصيبت ثاني

آيةاللَّه قمى ما را * بُرد از بعد رنج طولانى

اى دريغا كه تيره محفل ما * گشت بي اين دو شمع نوراني

گشت خاموش اين دو شمع فروز * جمع اسلام را پريشانى

سال اندوه وماتمست امسال * از غم مرگ اين دو روحاني

ياد باد آن زمان كه داد نشان * به جهان غيرت مسلمانى

آيةاللَّه قمى آن كه نداشت * در شهامت نه تالي وثاني

نه همين بود در شجاعت فرد * كه بُدش قدس وزهد سلمانى

بهر ناموس ما ز شهر ووطن * گشت تبعيد وماند زندانى

العجب چون أبو الحسن خواندش * بوالحسن عليه السلام سوى خود به مهمانى

زين سبب گفت بهر تاريخش * « خوشدل » آن شهره در سخندانى

حاج آقا حسين قمى شد * ميهمان از على عمرانى ( 1366 )

بارالها تو از طريق كرم * حفظ كن عالمان ربّانى

آيةاللَّه خوئى « 1 » ما را * خاصه از لطف كن نگهبانى

آن كه در علم نيستش تالي * وآن كه در قدس نيستش ثاني

تا كه همواره « خوشدل » شاعر * حضرتش را كند ثناخوانى

( 1 ) مراد الشاعر ، الميرزا يحيى امام الجمعة الخويي والد المؤلف ويأتي ترجمته في آخر الكتاب .