مباحث علمى دينى (فارسى) — الصفحة ٧٨

بحثى ديگر در مورد تعريف زمان و مكان

اما بعد از افروختن چراغ ( اگر افروخته شود ) باز محيط خود را تاريك مى بينيم . براى اين كه نيروى جاذبه كوتوله آن قدر زياد است كه نميگذارد نور چراغ ما به حركت درآيد و در اطراف پراكنده شود تا اين كه ما محيط را روشن ببينيم .

علت تاريكى ستارگان كوتوله هم اين است كه نور در پيرامون آنها موج ندارد و جذب ستاره مىشود و منجمين ، ستارگان كوتوله را تا اين اواخر ، بمدد نور ستارگان اطراف آنها ميديدند ولى امروز كه راديو تلسكوپها به كار افتاده مىتوانند بوسيله آنها ، وجود ستارگان كوتوله را احساس كنند .

اگر نور چراغ خانه‌ها مجذوب يكى از ستارگان كوتوله نشود ، به راه ادامه ميدهد و با يك خط سير كه بر فرض مثال ، گاهى به طرف راست و گاهى به طرف چپ و زمانى به سوى بالا و گاهى به طرف پائين منحرف ميگردد به راه ادامه ميدهد .

ايزاك آسيموف ميگويد راه ( يعنى مكان ) وجود ندارد و نور ، خود آن را بوجود مياورد و تموج نور ، مكان است .

بنا بر نظريه اين دانشمند فيزيكى ، مكان ، وجود نداشته تا اين كه نور ، در آن ، به راه ادامه بدهد .

بلكه خود نور با امواج خود مكان را بوجود آورده است . اگر بپرسيم كه نور چراغ خانه ما ، تا چه موقع به راه ادامه ميدهد ؟