مباحث علمى دينى (فارسى) — الصفحة ١٤٦
تاكيد بر ربوبيت حق تعالى
از اين آيه مباركه استفاده مىشود كه اولا كفار معبودهاى خود را سر پرست خود در امور زندگانى ميدانستند و ثانيا آنان را نزديكگردانندگان خود بخداى رب العالمين مىدانستند ، كه نوعى ربوبيت است . خلاصه كلام : ربوبيت به نحوى كه از آيات گذشته معلوم شد ، مهمترين انگيزه عبادت حق تعالى است . و مشركين هم بتها را رب خود مىدانستند و مشرك مىشدند . و جمعى خدا را رب الارباب مىدانستند .
تاكيد بر ربوبيت حق تعالى
تاكيد بر ربوبيت حق تعالى
هر كس قرآن مجيد را بخواند و در آيات مشتمله بر لفظ « رب » دقت كند ، ميداند كه خداوند براى تثبيت ربوبيت خود خيلى تاكيد فرموده تا بندگان ، خداوند متعال را مالك و سيد و سرپرست و همه كاره خود بدانند .
در حقيقت ربوبيت مستلزم و حتى شامل نفع و ضرر و رزق نيز مىباشد ، و مىشود ادعا كرد كه اعتقاد به ربوبيت است كه تذلل و تعظيم و كرنش را عبادت واجبه و يا عبادت محرمه شركآور مىسازد .
قال اللّه تعالى : رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما فَاعْبُدْهُ .
و قال : إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ .
و قال : يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ . . .
و قال : ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ .
و قال : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَ اسْجُدُوا وَ اعْبُدُوا رَبَّكُمْ .