الله شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٢

مواردى كه در « نهج البلاغة » و اخبار ، لفظ نور در نور معنوى آمده است

وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ . « 1 »

« و آن كس كه خداوند براى او نورى قرار نداده باشد ، او داراى نورى نمىباشد . »

در اين آيه نور به معنى چشم بصيرت اطلاق گرديده است .

أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ . « 2 »

« پس آيا كسى كه خداوند سينه‌اش را براى تلقّى اسلام گشوده است و لهذا داراى نورى از ناحيهء پروردگارش شده است ( مساوى مىباشد با غافلان سخت دل از ذكر خدا ) ؟ ! پس واى بر كسانى كه دلهايشان از ياد خدا قساوت و سختى پيدا كرده است ؛ ايشانند در گمراهى آشكارا ! »

در اين آيه به پذيرش و قبول اسلام نور اطلاق شده است ، در برابر سخت دلان منكر اسلام .

مواردى كه در « نهج البلاغة » و اخبار ، لفظ نور در نور معنوى آمده است

مواردى كه در « نهج البلاغة » و اخبار ، لفظ نور در نور معنوى آمده است

و امّا در اخبار :

در « نهج البلاغة » مولى الموحّدين أمير المؤمنين عليه أفضلُ صلواتِ المُصلّين آمده است :

وَ نَوَّرَ فِى قَلْبِهِ الْيَقِينُ « 3 »

( 1 ) آيه 40 ، از سورهء 24 : النّور ( 2 ) آيه 22 ، از سورهء 39 : الزّمر ( 3 ) حكمت 373 ، از « نهج البلاغة » طبع عيسى البابى الحلبىّ ؛ و از طبع مصر با تعليقهء شيخ محمّد عبده : ج 2 ، ص 225 : أيُّها الْمُؤْمِنونَ ! إنَّهُ مَنْ رَأَى عُدْواناً يُعْمَلُ بِهِ وَ مُنْكَراً يُدْعَى إلَيْهِ فَأنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَ بَرِىَ ، وَ مَنْ أنْكَرَهُ بِلِسانِهِ فَقَدْ اجِرَ وَ هُوَ أفْضَلُ مِنْ صاحِبِهِ ، وَ مَنْ أنْكَرَهُ بِالسَّيْفِ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِىَ الْعُلْيا وَ كَلِمَةُ الظّالِمينَ هىَ السُّفْلَى فَذَلِكَ الَّذى أصابَ سَبيلَ الْهُدَى وَ قامَ عَلَى الطَّريقِ وَ نَوَّرَ فى قَلْبِهِ الْيَقينُ .