الله شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧

تفسير علامه طباطبايى از آيه مباركه نور

يا به جهت آنكه نور زجاجه در روشنائى و درخشش از نور مصباح مدد مىگيرد . »

و در تفسير يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ فرموده‌اند : « جملهء استينافيّه مىباشد كه بدان اختصاص مؤمنين به نور معرفت و ايمان و حرمان غيرشان تعليل مىگردد .

و بدين جهت از سياق معلوم مىشود كه مراد از كلام خدا مَنْ يَشاءُ قومى مىباشند كه خداوند ذكرشان را بعداً نموده است ، در گفتارش كه : رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ - تا آخر آيه . زيرا مراد از مَنْ يَشاءُ * خصوص مؤمنينى هستند كه به صفت كمال ايمان متّصف گرديده‌اند . » « 1 »

و در تفسير وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ * فرموده‌اند : « فضل به معنى عطاء مىباشد . و اين آيه نصّ است در آنكه خداى تعالى به مؤمنين واقعى عطا مىنمايد از فضل خود آنچه را كه در ازاى اعمال صالحهء ايشان نيست . و واضح‌تر از اين قوله تعالى مىباشد در جاى ديگر : لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ . ( آيه 35 ، از سورهء 50 : ق ) « 2 » چون ظاهر اين آيه دلالت دارد بر آنكه اين زيادتى موعودى كه به آنها مىدهد امرى است بالاتر از آنچه خواسته‌ها و مشيّت ايشان به آن تعلّق مىگيرد .

و اين در حالى است كه كلام خداى سبحان دلالت دارد بر آنكه اجر و پاداش آنها همانست كه خودشان مىخواهند و اراده دارند . زيرا مىفرمايد :

أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ * لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ . ( آيه 34 ، از سورهء 39 : زمر )

( 1 ) « الميزان فى تفسير القرآن » ج 15 ، ص 130 تا ص 135 ( 2 ) « از براى ايشانست در بهشت متّقيان آنچه را كه خودشان در آنجا بخواهند ؛ و در نزد ما زيادتى مىباشد كه به آنها عطا مىنمائيم . »