الله شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٢

تفسير علامه طباطبايى از آيه مباركه نور

( كه عبارت است از وجودى كه اشياء از آن مستفيض مىشوند و بدان متّصف مىگردند ) نمىباشد . و دليل ما بر اين ، كلام اوست پس از تتميم مثَل كه : يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ « خداوند بواسطهء نورش هر كس را كه بخواهد هدايت مىكند . » زيرا اگر مراد از آن نور عامّ بود ، اختصاص به چيزى غير از چيز دگر نداشت .

بلكه آن عبارت مىباشد از نور خدا كه اختصاص به مؤمنينى دارد كه به حقيقت ايمان تلبّس دارند ، بنا بر آنچه كه از خود كلام الهى مستفاد مىشود .

و خداوند در بقيّهء كلمات خود نور را به خودش نسبت داده است همان‌طور كه در قول او آمده است :

يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ . ( آيه 8 ، از سورهء 61 : صَفّ )

« آن كافران مىخواهند نور خدا را با دهانهايشان خاموش كنند ، و خداوند تمام‌كنندهء نور خود است و اگرچه كافران ناپسند دارند . »

و نيز در قول او آمده است :

أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها . ( آيه 122 ، از سورهء 6 : أنعام ) « و آيا كسى كه مرده بوده است پس ما وى را زنده كرديم و براى او نورى قرار داديم كه با آن نور در ميان مردم راه مىرود ، همانند كسى است كه مثَل او در تاريكيها مىباشد و از آن بيرون نمىشود ؟ ! »

و نيز در قول او آمده است : يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ . ( آيه 28 ، از سورهء 57 : حديد ) « عطا مىكند شما را دو نصيب از رحمتش ، و قرار مىدهد براى شما نورى