الله شناسى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٩

همراهى و اتّحاد محبّ و محبوب در هر حالى از حالات

در حالتى كه ببيند كسانى را كه من آنها را دوست دارم ؛ و روزگار من با من سر سازش داشته باشد ، و جمعيّت ما اجتماع پيدا نمايند ؟ !

60 - و پيوسته آنان با من هستند ؛ از جهت معنى آنها را مىبينم . پس اگر از ناحيهء صورت و چهره دور شوند ، براى ايشان در ذهن من شكلى بر پا خواهد شد .

61 - پس آنها در ظاهر در برابر ديدگان من مىباشند هرجا كه بروند . و آنها در باطن در دل من مىباشند هر كجا كه وارد شوند .

62 - از جانب من نسبت بديشان هميشه و بطور دوام مهربانى و عطوفت است اگرچه آنان جفا نمايند ؛ و از براى من ميل و گرايش است به سوى آنان گرچه ملالت پيدا كنند .

همراهى و اتّحاد محبّ و محبوب در هر حالى از حالات

همراهى و اتّحاد محبّ و محبوب در هر حالى از حالات

فتوى پير مغان دارم و قولى است قديم * كه حرام است مى آنجا كه نه يارست نديم

چاك خواهم زدن اين دلق ريائى چكنم * روح را صحبت ناجنس عذابى است اليم

تا مگر جرعه فشاند لب جانان بر من * سالها شد كه منم بر در ميخانه مقيم

مگرش خدمت ديرين من از ياد برفت * اى نسيم سحرى ياد دهش عهد قديم

بعد صد سال اگر بر سر خاكم گذرى * سر بر آرد ز گِلم رقص كنان عظم رميم

دلبر از ما به صد امّيد ستد اوّل دل * ظاهراً عهد فرامُش نكند خلق كريم

غنچه گو تنگدل از كار فروبسته مباش * كز دم صبح مدد يا بى و انفاس نسيم